abone ol: Makale | Yorum

Evimizdeki Canavar

0 yorum
Evimizdeki Canavar

Kitabı okurken nasıl da güldüm. Hayır hayır komik bir kitap değil. Fakat neredeyse benim hikayem 🙂

Ben de birkaç senedir daha sade yaşamaya çalışıyorum. Kitaplar okudum, uygulamalar, eşya detoksları yaptım. Onlarca parça eşyayı evden çıkardım. Aslına bakarsanız faydasını her aşamada hissetmeme rağmen bence en çok pandemide gördüm. Sürekli evin içindeyiz ve iyi ki eşyalardan yana azalmışız. Böylece kitaptaki Dağınıklık Canavarı sadece burnunu gösterebiliyor artık, hemen kapı dışarı edebiliyoruz onu.

Evet, Dağınıklık Canavarı imiş meğer evdeki canavar. Kahramanımız ve ailesi, annenin önerisi ile daha büyük bir eve taşınmak yerine, canavarı yenmek için harekete geçiyorlar. İhtiyacım var mı, diye soruyorlar, eşyaları elden geçirirken. Böylece bağış kutuları dolmaya başlıyor. Kitapta kısa bir metin olmasına rağmen, sadeleşme konusunun temel taşlarına değinilmiş. Sadece vermek üzerine yoğunlaşmamış. Eldekini tamir etmek ve bizi mutlu eden eşyaları tutmak gibi başlıkları da görebiliyoruz.

Bir de en önemlisi, bizi asıl mutlu edenin eşyalar olmadığı gerçeği.

Velhasıl Konmari seviyorsanız, minimalizm, sadeleşme sizin için önemli kavramlarsa ve dahi çocuğuz küçük bir istifçiye dönüşmesin, bana ayak uydursun diyorsanız aman bu kitabı kaçırmayın. Eğer bu saydıklarımdan biri değilseniz, belki bu sayede siz de evdeki eşyalara, canavar arayan gözlerle bakabilirsiniz.  🙂

Şimdiden iyi okumalar.

Evimizdeki Canavar

Yazan: Nura Abbas El-Huwari

Resimleyen: Hüseyin Sönmezay

Ketebe Çocuk, 5+

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: