abone ol: Makale | Yorum

Gölgem ve Ben

0 yorum
Gölgem ve Ben

Görür görmez merak ettiğim bir kitaptı Gölgem ve Ben. Hem gölge gibi yeri geldiğinde eğlenceli, yeri geldiğinde ürkütücü ama her halükarda hayranlık uyandıran bir parçamızı konu ettiği için hem de Volkan Akmeşe çizdiği için (şu sıralar öğrencisiyim de. 🙂 ) Dolayısıyla bekleyen diğer tanıtımlar arasında kendisini öne aldım 🙂

Gölgesi görünmek istemeyen bir küçük var kitapta. Gölgesi rahat etsin diye onu saklamak için uğraşıyor ilkin. Fakat çözümler pek de pratik değil. Sonunda gölgesi ile konuşmaya karar veriyor. Derdin ne ahbap, demiyor tabi, çok daha kibar soruyor. Fakat işte o konuşmada bir şey fark ediyor…

Gölgelerimizi kendimizden ne kadar ayırabiliriz ki?

Kitap hasılı pek tatlı bir kendini keşfetme, gölgenle yüzleşme, barışma ve güneş gibi açılma hikayesi.

(Tam da haftasonu katıldığım eğitimde gölge yanlarımızla barışmazsak olgunlaşamayacağımız, absürd bir şeye (benim yorumum) dönüşeceğimizi dinledim. Jung’un kulakları çınlasın.)

Gelelim çizimlere. Yer yer Shaun Taun dünyasını soluyoruz hissettim. Çocuğun sadeliği ile arka fonda özellikle şehrin karmaşıklığını, sıkışıklığını aynı karede solumak kesinlikle anlatımı güçlendiriyor. Karakterimizin elinden düşürmediği bir zürafa oyuncağı var. Sorunlu kısımlarda hep boynu bükük, feri kaçmış bir bez oyuncak gibi duruyor. Hikaye ilerledikçe bir gözüm hep ondaydı. Büyüdü, kocaman bir zürafa oldu ve huzurla uykuya daldı.

Yine gölgenin düştüğü sarmal yapıdaki ağaç, çocuğun masasındakiler, anne ve babayı temsil eden eşyalar, renk geçişleri üzerine uzun uzun konuşulabilir. Belki bir gün diyelim 🙂

Şimdiden iyi okumalar ve gölgelerle barışık günler dileyelim…

Gölgem ve Ben

Yazan: Cansu Sabetrasekh

Resimleyen: Volkan Akmeşe

Nisan 2021, Ketebe Çocuk

5+

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: